+++ BLOG 2004 +++

:: Vrijdag, 24 december, Hans - Ah, nog net op tijd voor de Kerst! In deze tijd van tot vervelens toe terugblikken dragen we immers graag ons steentje bij ;-)

Een wat moeizaam jaar, 2004. Een jaar waarin we opnieuw veel te weinig tijd voor de band hadden, en vaak gedwongen waren deze tijd in andere (vaak belangrijkere, maar ook minder leuke) zaken te steken. Maar ook een jaar waarin we -eindelijk- voor het eerst in 12 jaar nieuwe opnames wisten bij elkaar te... nou ja, zeg maar blunderen. Opnames waarop we desondanks heel trots zijn en waarop we, hoewel hij maar 2 echt nieuwe nummers bevatte, heel veel positieve reacties hebben gekregen, meer dan we hadden durven hopen. Van de schrijvende pers, maar, veel belangrijker eigenlijk, vooral van al degenen die bereid waren er geld voor te betalen. Kortom; we hebben dit jaar heel veel waardering gekregen en dat voelt bijzonder goed, kan ik u zeggen...


Een jaar ook waarin we helaas maar drie optredens deden. Geloof ons; we hadden er graag meer willen doen, maar we hadden er simpelweg geen tijd voor. Zelfs het oefenen is er dit jaar grotendeels bij ingeschoten.

Nou ja, het ziet er naar uit dat 2005 beter zal worden, wat dat betreft. Het lijkt erop dat we allevier beduidend meer tijd voor de band zullen hebben, en aangezien we met de cd nogal wat aandacht gegeneereerd hebben, zullen we wellicht ook wat vaker kunnen gaan spelen. We gaan daarvoor in ieder geval heel hard ons best doen. Tot nu toe ziet het er goed uit.

Ja, dan natuurlijk nog de even traditionele als onvermijdelijke bedanklijst. Aan al diegenen die ons dit jaar met woord en/of daad hebben bijgestaan en door soms behoorlijk moeilijke tijden hebben geholpen.

Peter de Bock, Paul Hartland, Jean Paul Verdonck, Patrick Goedegebuur, Marco Bronsema, Peter de Vries, Henk Kikkert, Jurrie Teeuwen, Peter den Haan, Erik Prins, Coen Ewalt, Artur Chachlowski, Horst Vonberg, Rob Hanemaayer en natuurlijk onze families en naasten die het wederom een jaar met ons en onze muzikale uitspattingen hebben weten uit te houden. Bedankt!
(Het gevaar van dit soort lijstjes is, dat ik ongetwijfeld weer vergeet om mensen te noemen die wel genoemd zouden moeten worden. Als dat het geval is, dan bij deze mijn excuses...)
 

Okay, dan rest me alleen nog iedereen hierboven genoemd en natuurlijk alle bezoekers van deze site (en dat waren er gelukkig weer heel erg veel) een prettige kerst en een heel goed nieuwjaar te wensen.
Zie jullie in 2005!

Cheers!

+ + + + + +

:: Woensdag, 15 december, Hans - Tamelijk rustig weekje op muzikaal gebied. Vorige week moest ik de oefening weer eens afblazen vanwege gastronomische verplichtingen (don't ask!) van mijn charmante wederhelft, maar het lijkt er op dat we vanavond weer eens met Signs aan de slag gaan. Dat betekent niet dat we niet met de band bezig zijn geweest trouwens, we hebben vorige week veel gemaild (zie hieronder) en opnieuw wat cd's ter promotie opgestuurd (Engeland en België, deze keer).
En afgelopen vrijdag zijn Ron en ik een kijkje (en een flink aantal biertjes) wezen nemen bij de band van 'onze' fotograaf en geluidsman Peter de Bock, Sweet Port Blues. Die presenteerden die avond vol trots hun DVD en speelden een aantal sets vol met onvervalste traditionele folkmuziek. Heel wat anders dan Signs, inderdaad, maar erg gezellig. Ben nog steeds herstellende.
Verder, omdat één van mijn katten deze week zo vriendelijk was om eens flink over mijn tas met randapparatuur te zeiken, kreeg ik de uitgelezen kans om al mijn snoeren, snaren, effect- en stemapparaten en microfoon eens een grondige schoonmaakbeurt te geven. Leuk werkje. Anderhalf uur mee bezig geweest. Het gevolg is wel dat alles weer glanst en blinkt, alleen de geur heb ik er nog niet helemaal uit. Met dank dus aan mijn kat Scooby S. (Scoob voor intimi), maar hij is nooit een fan van onze muziek geweest.
Kwestie van smaak, zegt ie.
Ach, het leven van een rockmuzikant gaat niet over rozen, zo blijkt maar weer eens ;-)

Anyway, we hebben ook goed nieuws. Het eestre optreden van 2005 staat inmiddels vast. En voor de verandering nu eens niet in onze thuisstad Den Helder, maar in Reeuwijk (in de buurt van Gouda). Samen met de bands Aeolus en Profound zullen we op 2 april een optreden doen in jongerencentrum Loose End. Het gaat dus om een zogeheten package deal: Voor de prijs van één kaartje krijg je drie bands te zien en te horen.
En niet de minste ook, trouwens. Zowel Aeolus als Profound spelen een stevig potje Progressieve Rock(metal) en, gezien het niveau van deze twee bands, zullen we die avond hard ons best moeten doen. Maar ik denk dat, hoewel drie totaal verschillende bands, we elkaar uitstekend aanvullen en de fans een heel interessant avondje nederlandse Prog voor kunnen zetten. Als ik het goed heb begrepen, krijgen we een gelimiteerd aantal kaarten opgestuurt, dus als je wilt komen kijken kun je ze ook bij ons bestellen. Later meer daarover.
Wij hebben er in ieder geval nu al heel veel zin in en het lijkt er zelfs op dat we zelfs meer optredens gezamelijk zullen gaan doen. We houden jullie daarvan uiteraard op de hoogte.

+ + + + + + +

:: Zaterdag, 4 december, Marcel - Als oudgediende bij het Scheepsbandconcours (al een keer of 8, denk ik) wist ik natuurlijk al lang hoe gezellig dit feest kan zijn. Omdat we jammer genoeg met de gelegenheidsband van mijn werk dit jaar niet mee konden doen had ik het snode plan opgevat om SIGNS te infiltreren.
Ja,
kom op zeg, een avondje lachen en een beetje dronken worden aan mij voorbij laten gaan? Ik DACHT het niet. En, eerlijk is eerlijk, de organisator – Teun van Breda – kent mij dus inmiddels wel een beetje (tegen wil en dank?)...
Het bleek uiteindelijk toch nog ietwat spannend te worden, omdat we niet wisten of ons aller Bertje wel op tijd terug zou zijn om in ieder geval één keer te oefenen. We kregen twee weken voor de bewuste avond het bevrijdende mailtje van Teun en toen was het aftellen. Op woensdag had Bert nog een beetje Australian jetlag in het lijf en zette een aantal malen ietwat “laidback” in. Ik weet alleen niet wat ons excuus kan zijn voor de fouten die wij maakten. Gelukkig was daar op het SBC (marine DUS afkortingen, DUS staat voor Doorgaans Uiterst Stupide) weinig van te merken. 

Ron en ik hadden de eer om met het gelegenheidsbandje “Eager Beaver” de avond te openen, konden we alvast een beetje warmdraaien. Het is sowieso altijd lastig om te openen, maar we hadden leuke nummers die redelijk aansloegen. Was het volgens onszelf niet van een daverend hoog niveau, gelachen hebben we wel. Misschien dat we volgend jaar onze inzet gaan verdubbelen en TWEE keer oefenen, WHOEHA!
Serieus, aan de heren musici binnen Eager Beaver hoeft het niet te liggen en wat mij betreft volgend jaar weer als Billy-Bob, Bob-Billy, Brad, Burny-Baby en Buddy Beaver. Yuk yuk

Hierna was het tijd voor Signs om even wat moed in te drinken, maar ook weer niet zoveel dat we te zat waren om wat te doen, want Duty calls. Die moed hadden we echt nodig, want we realiseerden onszelf 24 uur van te voren dat op ieder scheepsbandconcours een speciale act met over het algemeen ZEER appetijtelijke jongedames de hit van de avond was. Dit jaar waren WIJ dus de lekkere w…. DAMN!!!!

De nachtmerrie van iedere band in vogelvlucht:

Meer dan tweeduizend mensen, waarvan het overgrote deel van de mannelijke kunne.

Mannen soms LAAAAAAAANG van huis, waarbij de Playboy, Penthouse en Chick (geweldige diepte-interviews trouwens) de enige afleiding is. Daarom dus een extreem hoog Testeron-niveau. 

En dan staan er op zo’n lang verwachte avond vier lelijke kerels (okee, drie dan, proest!!!) zich in het zweet te werken. Get the picture???

Ergo: We’re F.cked!!!

Dat was dus nog even flink brainstormen: Benen scheren, überhaupt scheren, kippengaas spannen, hoge hakken aan, Hans vooraan op het podium en wij drie meter daarachter, Kelly bellen. Je ziet, genoeg redenen om nerveus te zijn.  

Enfin, een paar aperitiefjes later hadden we er al echt zin in. Normaal gesproken hou ik er niet zo van om te snoeven, maar TJESUS wat ging het lekker. Alles liep zoals het hoorde, en dat was ook aan de reacties te merken. Was het na de opener Phenomena eerst drie seconden stil, na ieder volgend nummer werd het publiek alleen maar enthousiaster. En WIJ dus ook. Geef mij iedere week zo’n optreden alsjeblieft???
Het heeft bij mij drie kwartier geduurd voordat ik die stomme grijns van m’n gezicht kreeg. De HELE oplage die avond van zeven cd’s binnen 5 minuten uitverkocht. Dat is dus wel even MEER dan één cd per minuut, toevallig!

Staan we al in de top-40?

+ + + + + +

:: Maandag 29 november, Hans - Wow! Wat een heerlijk optreden afgelopen donderdag! Zie foto's.
Soms heb je dat wel 'ns; dat alles precies zo loopt als je vantevoren hoopte. Erg prettige sfeer, geweldig (en heel erg veel) publiek, een bijzonder goed geluid en nou ja, gewoon heel erg lekker gespeeld. Ik kan niet anders zeggen. Want hoewel we door Bert's vakantie precies één keer hebben kunnen oefenen (sinds vijf weken), mogen we deze toch wel bijschrijven als een van de beste Signs optredens. De band liep echt als een op hol geslagen stoomtrein, mogen we wel zeggen. Dat een niet onaanzienlijk percentage van het publiek zijn waardering niet onder stoelen of banken stak en ons daarbij op zeer luidruchtige wijze aanmoedigde, hielp uiteraard ook behoorlijk mee. :-)
Kortom; geweldige avond. Eentje om in te lijsten.
Er is trouwens ook nog een dvd opname gemaakt, en als ik tijd heb (en de juiste programma's aan de praat weet te krijgen), zetten we er misschien wel iets van op de site.

Sorry, tamelijk korte blog deze keer, maar ik kamp op het moment met een waanzinnig tijdgebrek. Maar misschien dat Heer Faas later deze week nog wat uitvoeriger verslag kan doen van het hele gebeuren?
Ik zal hem eens extra lief aankijken...

Oh, nog een ding: We hebben de tweede oplage van Source Code sinds vorige week binnen. Dus hij is weer te bestellen.

+ + + + + +

:: Zaterdag 20 november, Hans - Tijdje geen update - sorry. Maar in de afgelopen twee weken stond het bandleven een beetje stil, terwijl er in Nederland zich meer dan genoeg afspeelde. Kortom, m'n hoofd stond er ook niet echt naar. Op dat soort gruwelijke momenten lijkt alles plotseling heel triviaal en ons bandje vormt daarop geen uitzondering.

Maar, om met het grootste en vreselijkste cliché te spreken; life goes on. En dus pakken we de draad op waar we hem hebben laten liggen, vooral ook omdat we weer wat te melden hebben.

We gaan deze week weer eens optreden! Op het inmiddels befaamde Scheepsbandconcours van de Marine nog wel. Het is eigenlijk een soort van scheepsband-competitie met vooral gelegenheids bands, maar aangezien drie van de vier Signs-leden in het 'werkelijke leven' in dienst zijn bij de zeemacht, leek het ons leuk om ook daar een keertje te spelen.
Er was al eerder sprake van dat we dat eens zouden proberen, maar tot nu toe kwam het er niet van.
Dit jaar wel dus.
We doen uiteraard niet mee met de competitie, maar we fungeren, voor het eerst in ons bestaan, als pauzeact. Ben benieuwd hoe ons, en vooral het publiek, dat zal bevallen. Ik heb begrepen dat er ruim tweeduizend man(!) publiek zal rondlopen, dus het zou wel eens heel druk kunnen worden. Helaas is het 'Paradiso van de marinebasis'
niet voor iedereen toegankelijk, het vindt plaats op het marineterrein, maar waarschijnlijk zullen er evengoed genoeg bekende gezichten opduiken.
Dus misschien zien we elkaar aanstaande donderdag!

Verder hebben we er weer een paar recensies bij.
Yep, het gaat maar door! Niet één, maar twee zelfs deze keer. Een review van Source Code en een verslag van ons live-optreden in DuPont op 16 oktober. Een goede bekende van ons runt een van de meestbezochtste (en leukste) Metal-e-zines op het internet, Lords Of Metal. Hij vroeg ons een tijdje terug om een CD om te recenseren. Nou zijn we niet echt een metal band, dus we stonden er aanvankelijk ietwat twijfelend tegenover. Toen we vervolgens te horen kregen dat de CD beoordeeld zou worden door een als zeer kritisch bekendstaande recensent, ook nog eens luisterend naar de naam EVIL DR SMITH(!), hielden we helemaal ons hart vast. Aan wat voor Monsters hadden we onze muzikale baby overgeleverd?

Maar onze angst bleek volkomen onterecht. De recensie viel zelfs bijzonder positief uit. Korte samenvatting:

...Inderdaad ja, lekker én belangrijk! Want Signs weet wel degelijk te boeien. Allereerst hebben ze in zanger Hans de Graaf (en tevens soepel plukkende bassist) een prima zanger met een prettig Brits klinkend stemgeluid (in het nummer 'Scanner' met een Schotse 'vis'smaak á la 'Fugazi') en ten tweede in Ron van der Park iemand die niet te beroerd is er flink op los te snaarmasturberen. Vooral in het bijna tien minuten durende 'Knots & Tangles' resulteert dat in een prachtig opgebouwd, episch werkje. Het gevarieerde drumwerk en de rijkelijk aanwezige, maar niet hinderlijk overdreven keyboardlagen van resp. Bert Vliegen en Marcel Faas zorgen voor de vervolmaking van het Signs-geluid dat weliswaar zijn fundamenten in de jaren tachtig heeft verankerd, maar met een frisse spanning van anno nu prima voor de dag komt, gevrijwaard van welke onwelriekende groene groenteluchtjes dan ook...
 

Bovendien was LOM-baas Horst (ook nooit bang om ongezouten zijn mening te geven) aanwezig bij ons laatste optreden en beloofde er een verslag van te plaatsen. En ook dat was buitengewoon positief, want hij besloot met de woorden:

"De conclusie na afloop [van het optreden] kon er dan ook maar één zijn: Signs is terug, en doet in niks onder voor wat er nog meer aan symfonische rock/metal in dit land rondloopt. Sterker nog, het zou me niks verbazen als de band de rest van progrockend Nederland er met twee vingers in de neus naar huis speelt. En niet alleen vanwege de pakkende nummers en uitstekende instrumentatie, maar ook vanwege de pure lol die ik vanavond van het podium zag spatten."
 

Nou weet ik uit ervaring dat het spelen met twee vingers in de neus nog lang niet meevalt, laat staan dat we op die manier 'de rest van progrockend Nederland' naar huis kunnen spelen, maar we zijn uiteraard heel erg gelukkig met de beide reviews.

Hartelijk dank, Heren van Metaal!

 

+ + + + + + +

:: Zondag, 31 oktober, Hans - Happy Halloween. Helaas liggen de Signs activiteiten deze week even stil. Nou ja, de muzikale activiteiten dan, gebeld en ge-emailed wordt er nog steeds genoeg.
Onze Bert zit namelijk Down Under. Nee, dan heb ik het deze keer eens niet over één van zijn inmiddels beruchte onderzeeboot avonturen, maar over Australië. Aangezien we met z'n vieren de rest van de wereld al zo'n beetje gecovered hadden het afgelopen jaar, bleef eigenlijk alleen Australië over en daar hebben we Bertus dan ook maar heengestuurd...

Nou okee, niet echt: Het is een lang verhaal, maar het komt het er op neer dat hij de reis gratis kreeg aangeboden. En, tja, zeg dan maar eens nee. Kortom, de komende drie weken zit Heer Vliegen in Sidney en we hopen maar dat hij op tijd terug is voor de komende Signs-activiteiten. Waarover later trouwens meer.

Dus, waar zal ik het eens over hebben?
Actualiteiten?
De zojuist ondertekende Europese Grondwet?
De nieuwe (en allang uitgestorven) Hobbit-achtige mensensoort die ontdekt werd in Indonesië?
De -met dank aan Osama- bijna onvermijdelijke herverkiezing van George Fucking Bush aanstaande dinsdag?
Nee, hoe interessant ook dit alles, ik zal jullie maar niet gaan vervelen met mijn uitweidingen daaromtrent.
Dus liever wat oude plaatjes opgediept uit de geheime kluizen van Signs. Want al maanden geleden beloofde ik een paar foto's uit den ouden Signs-doosch te plaatsen, maar ik was het stomweg gewoon vergeten.

Okee, komen ze (en *klik* om te vergroten):

1. Een toegangskaartje tot de -in die tijd fameuze- bandjesavond van Scholengemeenschap Nieuwediep 1988, oftewel het allereerste optreden van Signs ooit. Kan ik me nog goed herrinneren: Niet alleen was Marcel vantevoren zó nerveus dat hij bijna was gevlucht (echt waar!), maar ook dat kort voor het einde van onze set de stroom werd afgesloten omdat de organisatie bang was voor "onregelmatigheden" i.v.m de headbangende aanhang...
Ah, mooie tijden!
(Met dank aan mijn broer Mark, die het kaartje terug vond in een oude schoenendoos en zo attent was het niet in de prullenbak te donderen, maar het aan mij te geven).

2. De "eindmix" van de Chimera demo (of Square Circles, weet ik niet meer) waar het er -zoals te zien- ook toen al heel democratisch aan toe ging. Ieder mixte gewoon z'n eigen partij, simultaan.
Vlnr: Ron, Marcel, Hans, originele Signs-drummer Anthony Schouten en Peter de Bock, ook toen al kritisch meeluisterend. Verbazend (en misschien ook wat verontrustend) hoe weinig er in, pak 'm beet, 15 jaar veranderd is. Nou ja, afgezien van de hoeveelheid haar, natuurlijk... ;-)
 


3. Het legendarische, en charmante, Signs-volleybalteam (1990?).volleybal team Barmhartig(?) als we waren besloten we één van de dames-strandvolleybalteams die meededen aan het Helderse Standvolleybal Toernooi te "sponsoren" met Signs T-shirts. Of het Team Signs de competie ook heeft gewonnen is me niet bekend, maar de T-shirts bleken in ieder geval een stuk meer waard na afloop ;-)

 

4. Alien life-form. Ik kan jullie natuurlijk wel vertellen wie dit is, maar ik heb een beter idee.
Laten we er een prijsvraag van maken! Raad maar wie je denkt dat dit opmerkelijke verschijnsel is en en stuur je oplossing naar alien@5igns.com.
Onder de goede (of meest originele) inzenderingen verloten we het officiele eerste exemplaar van de nieuwe oplage van Source Code.
Weet je wat? Signeren we 'm ook nog!

(Met excuses aan de persoon op de foto. Ik had nog zo beloofd 'm niet te plaatsen, maar ik kon niet langer weerstand bieden... :-P.)


P.S. Tot slot nog een huishoudelijke medeling: Tot onze (aangename) verassing bleken ook de Source Code cd's bij Music Store Den Helder inmiddels allemaal uitverkocht. Maar we hebben Ron's laatste promo-exemplaren opgeofferd zodat de voorraad daar sinds gisteren weer is aangevuld en ie voorlopig weer verkrijgbaar is. (Zoals eerder gezegd: wel een eurootje duurder dan als je 'm hier bestelt op de site.)

+++++++

:: Donderdag, 21 oktober, Hans - Tof feestje, afgelopen zaterdag! Gezellig, veel bekende gezichten en lekker gespeeld. Niet alles liep, muzikaal gezien, van een leien dakje (voor het eerst sinds drie maanden weer eens samen spelen was soms toch wat lastig en we besloten ook nog eens allevier -jawel, we doen alles collectief!- om een irritant griepje op te lopen), maar we hebben ons er toch aardig doorheen geslagen, geloof ik. Het hielp wel dat er zoveel mensen kwamen opdagen om ons aan te moedigen. (Zie de plaatjes...)
Vantevoren hadden we bedacht dat, aangezien de meerderheid van de aanwezigen de cd toch allang in hun bezit had, 12 cdtjes voor de verkoop meer dan genoeg moesten zijn. Nou, we waren ze aan het eind van de avond toch echt alle twaalf kwijt. Dat waren tevens zo'n beetje de laatste van de honderd, zodat we nu toch snel een tweede lading moeten gaan bestellen.
Niet dat we dat erg vinden, of zo... :-)

Trouwens, de reden dat ik nu pas blog, is dat ik het letterlijk te druk heb gehad. Met de band welteverstaan. Het was echt een ongelooflijke week voor Signs. Er zijn op dit moment een heleboel dingen gaande, heel erg positief allemaal, maar waar we -op dit moment- helaas nog weinig over kunnen zeggen. Geloof me; ik brand van verlangen om jullie alles te vertellen, maar het is gewoon niet verstandig. Nee, niet om mysterieus of om interessant te doen, maar omdat we geen idee hebben hoe het allemaal uit gaat pakken en we niet op de zaken vooruit willen lopen. Ik kan alleen zeggen dat we met Source Code een heleboel (internationale) aandacht hebben... ehm, gegenereerd en het lijkt er een beetje op (sprak hij voorzichtig) dat het balletje is gaan rollen. Ik hoop jullie zeer binnenkort heel veel meer te kunnen vertellen.

Oh ja, we hebben er opnieuw een goede recensie bij! Over Source Code deze keer in iO pages (november issue):

"Naast hernieuwde opnames van Knots And Tangles (Chimera) en Scanner (Private Eyes) prijken er de nieuwelingen Phenomena en The Kings of Disneyland op. Phenomena handelt tekstueel over de terroristische aanslag van 11-9. Muzikaal is het een mix van Pink Floyd en het oude werk van Signs, In de opening met gemixte verslagen van verschillende nieuwszenders legt vooral de toetsenpartij de link met Pink Floyd bloot. Met The Kings of Disneyland laat Signs zien niet onwelwillend tegenover een muzikale progressive metal impuls te staan. In eerste instantie denk je van doen te hebben met een stevige It Bites inslag, maar daarna rollen de bekende dualistische gitaar- en toetsenloopjes, die de progressive metal zo domineren uit je boxen. Met dit nieuwe werk toont Signs aan de positieve lijn door te kunnen trekken. De groep blijft lekker experimenteren zonder de eigen stijl uit het oog te verliezen. Het enige minpuntje aan deze CD is dat de traktatie slechts beperkt blijft tot twee nieuwe nummers."
(door Wilco Barg en met dank aan Paddy, die opnieuw zo vriendelijk was het verhaal voor ons over te typen en toe te sturen. Bedankt!)

Deze keer werd de cd besproken mét foto van de cd en voorzien van ons internet adres, zodat we deze week weer aardig wat nieuwe bezoekers mochten verwelkomen.
Hoi, allemaal! Welkom bij Signs!

++++++

:: Woensdag, 13 oktober, Marcel - Als één herinnering me nu te binnen schiet is het de fabuleuze one-liner van Koos Koets: “Mozes Kriebel!”. Begin je weer met je ouwe bandje, onder de enige voorwaarde “als er vier mensen zijn die het leuk vinden, doe ik mee.” Voor de duidelijkheid; die vier zijn wij. Noem ons de vier verdedigers, Kwik, Kwek, Kwak en Oom Donald, de X-men (zonder Halle Berry, ZUCHT). Feit blijft dat het er naar uit ziet dat er minstens 50 moeten zijn.
Scary stuff, right???? Yep, de eerste lading CD’s begint al te slinken. Net op een moment dat je eigenlijk op je lauweren wilt gaan rusten vanwege de ENORME verkoop en je al in gedachten met je kont op een strand aan de Riviera ligt, wordt het nobele plan gelanceerd om een presentatie te doen. En nu in koor: “MOZES KRIEBEL!”.
3 maanden roest in de vingers, spinnenwebben op m’n minaressen en dan “Oh ja, jongens, we hebben 6 dagen om de boel weer op orde te krijgen.
Wat???? Of je nog wogs lus… Maaaaajjjj, dat gaat lukken. Anything for the beer and loose women. Hou een hond een worst voor en hij sleept je naar het eind van de wereld. Ik blaf m’n keel dus nu al schor. Spelen met dit bandje is in de korte vakantie van 12 jaar mij altijd het alder-alderliefste geweest, dus heb ik net WD40 op m’n handen gesmeerd, mijn minaressen gestreeld met de Swiffer en getracht alle smerige details van de komende set terug te halen.
Zaterdag wordt voor mij in ieder geval weer een feest. Voor het geval er maar vier mensen aanwezig zijn… Jij komt toch ook? :-)
NEE, je zwemkleding kan je thuis laten, we gaan absoluut NIET zwemmen. Al kan ik je garanderen dat wij er alles aan zullen doen om het te laten spetteren.
See you on Saturdaynight (oh ja, nog zo’n leuk bandje uit mijn jeugd, de Bay City Rollers (doebie doebie doe).

+++++++

:: Zondag, 10 oktober, Hans - Yep, we gaan eindelijk weer eens spelen. Ouderwets in de kroeg, nog wel. Sommigen van jullie vroegen ons ons de afgelopen weken of we nog een cd-presentatie zouden geven. En om je de waarheid te zeggen; Daar hadden we eigenlijk niet eens over nagedacht. Maar toen we deze week de koppen weer eens bij elkaar staken, bleek dat we volgend weekend niet alleen tijd, maar vooral ook erg veel zin in een optreden hadden. Het is ook alweer een tijdje geleden... Tijd om het luie zweet er weer eens uit te spelen, wat?

Okee, maar waar? Het leek ons niet verstandig, qua tijd, om het al te groots aan te gaan pakken, en daarom vroegen we (afgelopen donderdag, dus nogal op het laatste moment!) een van Den Helder's gezelligste kroegen (met podium), JP Dupont, of ze heel misschien bereid waren mee te werken.
Geen probleem, zo bleek. Het leek ze zelfs een erg goed idee!
Kortom, de kogel was door de kerk.

Nou is het inderdaad voor ons (en voor jullie, vooral buiten Den Helder) wat kort dag, dat wel. Zo zullen we deze week als gekken moeten gaan oefenen om een set in elkaar te draaien, want het is al een maand of twee geleden dat we voor het laatst met elkaar hebben gespeeld. Maar hee! We presteren nou eenmaal het best onder extreme druk ;-)
Bovendien hebben we er gewoon zin in en het gaat zeker lukken.
Komt dus allen.

Oh ja, don't worry; Je hoeft je echt op geen enkele manier verplicht te voelen om een cd te kopen. Zoals gezegd: we hebben gewoon zin om te spelen. Het moet geen promotie-optreden worden, maar een feestje (en zoveel hebben we er trouwens niet eens meer over. Volgens mij hebben jullie 'm allemaal allang :-)

Dus, gewoon komen op 16 oktober. Wordt het gegarandeerd een leuke avond.

++++++

:: Dinsdag, 5 oktober, Hans - Check het Noordhollands Dagblad/Helderse Courant van vandaag voor een interview met de band. Niet dat er voor de trouwe Blog-volgers zoveel nieuws in staat, het gaat vooral over de totstandkoming van SC, maar in ieder geval vond mijn buurvrouw -en die kan het weten- het een erg leuk stukje :-)
We hadden vorige week een kort berichtje naar de krant gestuurd in de hoop dat er iets over de cd geplaatst zou worden. Maar een paar dagen later kregen we van een van de redacteuren een emailtje of we niet liever een "interviewtje" wilden doen.
Tuurlijk! Veel beter nog.
Dus zo zaten Marcel, Bert en ik (Ron bevond zich noodgedwongen weer elders) gisterenmiddag onder het genot van een bak koffie weer eens ongegeneerd door elkaar heen te praten op het kantoor van de HC.
De redactrice heeft er wonder boven wonder toch weer een samenhangend verhaal van weten te brouwen. (Kleine correctie: Source Code bevat toch echt maar VIER numers en geen ZES. Verder niets te snarken, dank u ;-)
Voor de niet-Heldenaren heb ik het artikel trouwens overgetypt en is het ook te lezen onder Interviews.

Verder nieuws: afgelopen vrijdag zijn we allevier uiteraard naar het concert van Rush in Ahoy geweest. Op studiereis, zogezegd. Hoewel het voor mij inmiddels al de vijfde keer was dat ik de band live aan het werk zag, was het toch weer fenomenaal. Geweldig concert! Tel daarbij op het feit dat we ongelooflijk veel vrienden en bekenden tegenkwamen en het feest was compleet. Jammer dat het Canadese trio tegenwoordig maar een keer in de twaalf (!) jaar ons land aandoet (al moet ik bekennen dat ik heb valsgespeeld en ze twee jaar geleden ook in St Louis heb zien optreden).
Laten we hopen dat ze heel snel weer terugkomen...

Anyway, tot zover de Blog van deze week. Ik denk dat ik zo een biertje pak en lekker nog eens Hemispheres opzet.

"There is unrest in the forest
There is trouble with the trees
For the Maples want more sunlight
And the Oaks ignore their pleas"

Aaaaah. Heerlijk!

Oh, wacht. Nog een ding: Source Code is vanaf vandaag trouwens ook exclusief verkrijgbaar bij Music Store in de Spoorstraat, Den Helder. Hij kost daar helaas wel een eurootje meer (tja, de winkelier wil ook wat) maar je kunt de EP daar wel vóór de aanschaf beluisteren, bekijken, betasten, testen op krasbestendigheid, vliegwaardigheid of wat je er verder nog voor plannen mee hebt.
Het is dat u het weet.

+++++++++
 

:: Dinsdag, 28 september, Hans - Had ik me nog zo voorgenomen om trouw iedere week een blog te plaatsen, zie ik dat er inmiddels al weer twee weken verstreken zijn...
Tja, we zitten op dit moment nog steeds tot over onze oren in het promotiewerk, wat er in het kort op neer komt dat we Source Code onder de aandacht proberen te brengen van... nou ja, iedereen die het maar wil horen, eigenlijk.
Lachende derde is, u raadt het al, uiteraard TPG post, want we hebben nog nooit zoveel postzegels lopen likken als de afgelopen weken.
Rock 'n Roll, wat U zegt!

Aan het Signs-front verder zowel goed als slecht nieuws.
Goede nieuws: Bert is inmiddels heelhuids teruggekeerd van alweer een onderzeeboot-avontuur tussen de Noorse fjorden.
Slechte nieuws
: Ron is inmiddels naar het buitenland vertrokken. Kreta, deze keer. Vraag me niet wat hij daar precies geacht wordt te doen, maar het schijnt heel technisch en heel geheim te zijn, zo heb ik me laten vertellen.
En nee, het heeft niets met Signs te maken...

Dat neemt niet weg dat de afgelopen week het opmerkelijke feit zich voordeed dat we -voor het eerst in twee maanden- weer eens met z'n vieren bij elkaar zijn geweest! Drie keer raden wat we toen gedaan hebben?
Tot diep in de nacht gejamd?
Ons vol overgave gestort op nieuw, spectaculair Signs-materiaal?
Een wild feest met mooie, willige groupies en onvoorstelbare hoeveelheden drank, drugs en aanverwante stimulerende middelen?

Uhhhmmm... nee.

We hebben onze oefenruimte opgeruimd.

Huh?
Jazeker, gewapend met bezem, allesreiniger en stofzuiger zijn we onze oefenbunker te lijf gegaan. En geloof me, dat was nodig. Zoals ik eerder heb gemeld oefenen we in een oude Duitse bunker uit WOII. Geweldig natuurlijk, nooit last van geluidsoverlast en we kunnen er min of meer oefenen wanneer we maar willen.
Een nadeeltje: de ventilatie van deze bunker laat nogal te wensen over. Of liever; die is geheel afwezig. Zodat, zeker als je er lang niet bent geweest om de boel door te luchten, er een schimmellucht hangt die zelfs na drie wasbeurten niet meer uit je kleren gaat.
Kortom, we vonden het tijd om er iets aan te doen, en bovendien konden we op die manier, onder het genot van menige alcoholische versnapering, weer eens gevieren bijpraten, ideeën uitwisselen en plannen smeden.
Interessante avond, derhalve.
Al was het alleen maar vanwege de flora-populatie in de bunker. Want afgezien van de ons inmiddels bekende schimmelsoorten hebben we zeker vijf nieuwe levensvormen ontdekt!

P.S: Oh ja, iedereen die geinteresseerd is in Ron's liner notes betreffende de opname van Source Code, check de News-section of surf naar Ron's eigen Wangotango-website.

P.S.P.S: Ik heb in de wandelgangen horen fluisteren dat zowel Bert als Marcel van plan zijn binnenkort een bijdrage te zullen leveren aan dit Blog.
Met spanning wachten wij af...

++++++++

:: Dinsdag, 14 september, Hans - Yes, de cd's zijn binnen. Terwijl ik dit schrijf staat er een hele grote doos naast me met kakelverse cd's. Inderdaad, ze zijn bijna nog warm...:-)
Heer Faas en ik zijn ze vorige week hoogstpersoonlijk gaan ophalen bij perserij Vliet Magnetics Holland. En we waren zo tevreden over het resultaat (niet alleen qua audio, maar de cd-print is nog veel mooier geworden dan we hadden gehoopt en we kregen ook nog eens een rondleiding door het bedrijf) dat we spontaan besloten om het eerste exemplaar van Source Code uit te reiken aan Martin van Vliet himself. En daar moest natuurlijk een fotootje van gemaakt worden, zie (en desnoods klik) hierboven.

Mooi, de cd is dus binnen. En nu?
Nou, de eerste lading gaat een dezer dagen ter promotie verstuurd worden naar alles en iedereen waarvan we denken (hopen) dat ze ons verder kunnen helpen en waarschijnlijk gaat de tweede lading met de bestellingen nog eind deze week de deur uit. (Kleine tip dus voor iedereen die geïnteresseerd is en een cd wenst te ontvangen; als je hem vóór woensdag bestelt, dan is de kans groot dat het schijfje nog voor het weekeinde op de mat ligt. Een mailtje is voldoende.)

Al met al hebben we het er best druk mee. Best leuk werk allemaal, versturen, telefoneren, emailen en wat er nog meer bij komt kijken, maar dat betekent wel dat ik al in geen weken meer een basgitaar heb gezien, laat staan aangeraakt... En zowieso zijn we al sinds begin juli niet meer met z'n vieren bij elkaar geweest. Zo langzamerhand begin ik het muziek maken (en ja, de bendegenoten) toch echt te missen.
Maar, de redding is nabij, want als ik het goed begrepen heb, komt Bert deze week terug van zijn onderzeeboot-missie en kunnen we de muzikale draad langzaam weer eens op gaan pakken.
Ideeën genoeg om mee aan de slag te gaan, trouwens. Er liggen nog drie nummers van Ron, Marcel en mij op de plank, en afgelopen vrijdag liet Marcel opnieuw een behoorlijk afgerond idee voor alweer een nieuw nummer horen.
Dus terwijl de CD nog maar nauwelijks uit is, beginnen we alweer langzaam te werken (nou ja, te denken) aan de opvolger.
Jaja, beste mensen, zo blijkt maar weer eens; Rock 'n roll is vooral hard werken ;-)

P.S. Een aantal mensen die ik sprak verkeerden in de veronderstelling dat Knots & Tangles en Scanner op de Source Code cd oude opnames waren. Niets is minder waar; ook die twee nummers hebben we OPNIEUW opgenomen, met hier en daar zelfs iets gewijzigde arrangementen.
Het is maar dat je het weet.

P.S.P.S. Ook ben ik vorige week in de haast vergeten een link bij te voegen bij de zeer lovende recensie (zie reviews) van onze cd's in iO-pages.
Nou bij deze dus, www.net4u.nl/io , al staat de recensie -helaas- niet online voor zover ik weet.
 

+++++++

:: Dinsdag, 7 september, Hans - Even een snelle update (druk, druk, druk, zoals dat heet): Morgen zijn de cd's klaar. Marcel en ik zullen ze persoonlijk op gaan halen bij de perserij. Dus, voor ons doen, nog mooi op tijd allemaal, wat? :-)

Nog meer goed nieuws: vandaag kreeg ik van mijn goede vriend Patrick uit Leiden te horen dat onze geremasterde Chimera en Private Eyes CD's zeer positief gerecenseerd blijken te zijn in het september-nummer van iO-pages, een van de toonaangevende Progressive Rock-bladen van Nederland. Nou hebben we zelf helaas geen exemplaar opgestuurd gekregen, maar Paddy was zo vriendelijk om de recensie voor ons uit te typen en op te sturen!
Komt ie (in ingekorte vorm, ik heb de band-introductie er maar uit gelaten):

"Na 15 jaar klinkt de muziek van Signs nog even fris en roept het de herinnering op aan Nederlandse bands (Egdon Heath, For absent Friends, Kayak en Taurus) die juist wel een platendeal wisten te sluiten.
Juist die mix aan stijlen levert Signs op Chimera (waarvan The Underworld en the Overworld sterk neigen naar Permanent Waves van Rush) al een eigen stijl op die middels Private Eyes verder wordt doorgetrokken. Klinkt Chimera al goed, Private Eyes grijpt je door de pakkende stijl nog steviger in je lurven. De Graaf bromt met zijn bas, Van der Park soleert er op los en Faas vult alles mooi aan. Het heeft een plaat opgeleverd die zich in die jaren makkelijk had kunnen meten met menige release van eerder genoemde bands.
Al concluderend moet ik constateren dat het een geluk is dat Signs zich aan de vergetelheid heeft ontrukt en hun oude materiaal op CD-R heeft uitgebracht. Het belooft veel voor het komende album, waar ik eerlijk gezegd reikhalzend naar uitkijk
.
Door: Wilco Barg."

Wow! Bedankt Wilco, zijn we heel erg blij mee! :-))


(P.S: Paddy bedankt voor alle moeite, natuurlijk. We'll buy you a beer at Rush!)

++++++++

:: Dinsdag, 31 augustus, Hans - Release een week uitgesteld.
EP Source Code Coming august 30th
, schreven we de vorige keer. Nou, je raadt het al: Dat gaan we weer eens niet redden. Niet vanwege technische of andere problemen, maar we kregen op het laatste moment een betere deal voor de persing (inclusief bedrukte cd's) aangeboden. Bovendien moesten er toch nog wat kleine correcties worden aangebracht i.v.m de inlay. Voordeel daarvan is dat bijv. de teksten nu ook op het hoesje staan afgedrukt. En geloof me, het is het uitstel waard gebleken, want het ziet er allemaal geweldig uit.
Excuses voor de vertraging, derhalve, maar de cd's worden geperst as we speak. Dus we rekenen er op dat we ze nog deze week binnen hebben.

Je kunt de cd overigens wel alvast bestellen door ons een mailtje te sturen op sourcecode@5igns.com.
Aangezien we van een vrij beperkte oplage uitgaan en veruit de meeste cd's voor promotie bestemd zijn, is het misschien wel verstandig om dat zo snel mogelijk te doen. En laten we eerlijk zijn; voor die 5 eurootjes hoef je het ook niet te laten...

Oh ja, voor ik het in de haast vergeet: Uiteraard willen we iedereen bedanken voor de lovende reacties die we van heinde en verre toegestuurd kregen op de Source Code-samples. Waren we  erg blij mee. Want we kunnen er zelf dan wel heel tevreden over zijn, het maakt het nog veel meer de moeite waard als anderen je enthousiasme delen.
Tof, bedankt!

Tenslotte had ik het nog willen hebben over verregende vakanties, oude Signs-foto's, Bert's huidige onderwater-reis en het Last Minute Summer Event, maar we zijn zo druk bezig met het smeden van promotionele plannen, dat daar op dit moment althans, even niks van komt. Later deze week meer, door mij of misschien wel door een van de andere Signs-leden. Ik zie namelijk net dat ondergetekende al sinds Februari de enige is die zo nu en dan de tijd weet te vinden om iets in dit BLOG te melden... (buitengewoon subtiele hint ;-))

+++++++

::Vrijdag, 6 Augustus, Hans - Zoals belooft in de vorige Blog: de Studio-Update part II en, hieronder, de samples.
Nou geef ik toe: de samples zijn maar zo'n anderhalve minuut lang, maar ze geven toch een aardig beeld van waar we nou eigenlijk mee bezig zijn geweest de afgelopen maand...

De officiële release van het schijfje zal eind augustus/begin september plaatsvinden. De kopieen zijn op dit moment nog niet klaar. Tot die tijd zullen jullie het dus even met de sampletjes moeten doen ;-)
Hiernaast alvast een plaatje van de cover, en de titel van de EP is  Source Code.

Ik zou zeggen: Enjoy and play LOUD!

Phenomena 1,3MB
The Kings Of Disneyland 1.4MB
Knots & Tangles 1,2MB
Scanner 1,4MB

Nou, ik ben weg. Prettige vakantie, allemaal.

 

+++++++

::Dinsdag, 3 Augustus, Hans - Oef! We zijn klaar! Op de allerlaatste avond voor Ron's vakantie -één uur 's nachts om precies te zijn- hebben Ron en ik de allerlaatste mix van het allerlaatste nummer afgerond. Nou ja, de opnames en de mix zijn af, nu moeten nog de hoesjes (ontwerp heb ik klaar) en de kopieën gedaan worden. Maar ook dat gaat een dezer dagen gebeuren. Dus nog heel even geduld, a.u.b.

En het resultaat? Hier nu luisterend, op mijn snikhete zolderkamertje, kan ik -in ieder geval- alleen maar tevreden zijn. Denk ik, want het is op dit moment moeilijk om "afstandelijk" te kunnen luisteren en er een redelijk objectief oordeel over te vellen. Voor zover dat überhaupt mogelijk is als betrokken partij. Ja, natuurlijk zijn er altijd dingen die nog beter hadden gekund, maar dat is muggenziften achteraf. Zoals iedere muzikant wel zal weten bestaat de perfecte opname niet en er komt een moment dat je zegt "zo is het goed". Je moet er toch een keer een eind aan maken, nietwaar?
Naar ons beste vermogen en technische mogelijkheden hebben we een EP bij elkaar weten te spelen die heel goed weergeeft waar Signs op dit moment voor staat. We hadden van tevoren besloten de live-sound als uitgangspunt te nemen, zonder al teveel productie-werk (ik schat dat ongeveer 80% van de opnames in één take zijn gedaan), dus dit is ongeveer wel hoe we puur klinken. We hopen dat het jullie zal bevallen.

Maar... een EP? Yep, een EP. Ik heb het opgezocht en volgens de officiele engelse omschrijving betekent EP: "...Extended Play, and is applied to recordings released which are too long to qualify as singles but too short to qualify as albums". Te lang voor een single dus, maar te kort voor een LP. Nou, dat klopt. Hoewel er slechts vier nummers op staan, zijn die genoeg voor bijna een half uur muziek.
De nummers in willekeurige volgorde: Phenomena, Kings Of Disneyland, Knots & Tangles en Scanner.
De oplettende lezer ontdekt inderdaad twee nieuwe nummers en twee oudjes. We hebben democratisch gekozen en deze vier kregen unaniem de voorkeur. Ja, inderdaad; we waren het eens! :-)


In ieder geval gaan we voor de release eerst genieten van de zomervakantie. Na drieeeneenhalve week letterlijk elke vrije minuut boven een mengtafel te hebben gehangen, precies op het moment dat in Nederland eindelijk de zomer eens uitbreekt, zijn we daar wel even aan toe. En dan heb ik het nog niet eens over de dagelijkse beslommeringen (kinderfeestjes, werkende vrouwen, slapeloze peuters) en de onvermijdelijk technische problemen (falende recorders, weigerende harddisks en overachieving compressors) die zo hun eigen ideeen hadden over onze zorgvuldig geplande opname-schema's. En daarbovenop -serieus en droevig genoeg- alweer een begrafenis bij de familie Van der Park.
Hoewel we vantevoren hadden besloten kalm aan te doen, zonder enige haast, druk of deadline, bleken het al met al toch behoorlijk hectische weken.
Aan de andere kant; het was geweldig om op zo'n intensieve, creatieve en vooaral productieve manier samen te kunnen werken, met als resultaat een verzameling nummers waar we trots op kunnen zijn.

Anyway, voor ik me richting het Zuiden begeef, beloven we later deze week nog een studio-foto-report Deel 2.

En voor degenen die echt niet kunnen wachten zullen we -als voorproefje- een paar korte samples toevoegen.

 

++++++

 

:: Donderdag, 15 juli, Hans - Studio Update 1

We zijn begonnen!
Ja, je leest het goed, al vanaf vorige week maandag zijn we bezig met het opnemen van een aantal nummers.
Uhm... Werktitel: Scanning the Phenomenal Disney Knots. Of zoiets...

Anyway, opnemen... Hoe moest dat ook alweer?

Het is inderdaad een straf aantal jaartjes geleden dat we onszelf terugvonden onder studio-omstandigheden en het was daarom weer even zoeken, proberen en vooral wennen.
Want het lijkt zo simpel: paar microfoontjes aansluiten, recorder op rec en spelen maar. Er komt echter toch iets meer bij kijken dan dat en voor ons is dat trouwens ook part of the fun, moet ik zeggen.

Nou hadden we aanvankelijk slechts drie dagen voor deze opnames uitgetrokken, maar Signs zou tenslotte Signs niet zijn als de plannen inmiddels niet alweer veranderd waren.
Om een lang verhaal kort te maken; We hebben toch besloten om een meerdere sporen opname te maken. Wat er op neerkomt dat we nagenoeg alle partijen los van elkaar opnemen: eerst drums en keyboards en later bas, gitaar en zang. Het blijkt dat we op die manier niet alleen praktischer (qua tijd), maar ook relaxter te werk kunnen gaan. Niet dat we nu maniakaal aan onze partijen gaan lopen sleutelen, trouwens. Praktisch alle opnames zijn single-takes, omdat we in dit geval toch graag de live-feel wilden vastleggen. Alleen hou je nu de mogelijkheid om later beter te kunnen mixen en, ja, het speelt nou eenmaal wat lekkerder in Ron's Wango Tango Studio met een bakkie koffie en een biertje erbij, dan in onze toch ietwat bedompte oefenbunker, waarvan de schimmel-lucht je na twee dagen toch behoorlijk tegen gaat staan, geloof me.

Vorige week maandag en dinsdag hebben we dus eerst drums & keyboards opgenomen, zodat de druk in eerste instantie bij Marcel en -vooral- Bert kwam te liggen. Maar ze hebben zich -zoals verwacht- voorbeeldig aan hun taak gekweten.
Vrijdag zijn we begonnen met de baspartijen en gitaarpartijen, en als alles meezit volgende week de zangpartijen en de eindmix. Over het uiteindelijke resultaat valt op dit moment (halverwege) nog niets zinnigs te zeggen, maar het klinkt behoorlijk goed, so far.

Wordt vervolgd...

By the by; misschien leuk om het foto-verslag van onze studio avonturen te bekijken. (In het Engels, voor de verandering, gezien de buitenlandse belangstellenden.)

++++++++

:: Dinsdag, 29 juni, Hans - "Hou de site in de gaten de aankomende weken.", schreef ik vorige maand. Nou dat hebben we geweten. Ruim een maand Incommunicado.
En what about de aangekondigde opnames? Helaas, ook die hebben nog steeds niet plaatsgevonden.
De redenen?
Nee, geen vakanties of andere buitenlandse reisjes deze keer, maar achtereenvolgens:
a. Een vakkundig opgeblazen zanginstallatie (niet door ons, gelukkig) zodat oefenen onmogelijk was.
b. Een nogal mysterieuze ziekte die Ron een tijdje uit de running hield.
c. Een inbraak in onze (toch niet zo onneembare) oefenbunker, waarbij bizar genoeg niets werd gestolen, maar wat wel weer zorgde voor de nodige onrust en complicaties.
en, last but not least,
d. een nederlands elftal dat maar weigert te verliezen en door drie van de vier Signs-leden op de voet gevolgd word. Dit overigens tot grenzeloze ergernis en onbegrip van het vierde signs-lid, die allergisch blijkt voor de kleur Oranje. (Hoi Mars! ;-)
Tel daarbij op onze huidige vervoersproblemen en de dagelijkse Huis, Tuin en Keuken-perikelen en je bent zo weer een Signs-loze maand verder.

Nog een voorbeeld: We werden vorige week uitgenodigd om op het Last Minute Summer Event, het grootste jaarlijkse festival van Den Helder, te komen spelen. De organisatie was zelfs zo vriendelijk speciaal voor ons een plek vrij te houden. En, nodeloos om te zeggen, we hadden er ook ongelooflijk veel zin in. Ware het niet dat precies in die peroiode (eind augustus) Bert zijn jaarlijkse onderwater-reis moet maken in dienst van onze onverschrokken Marine Onderzeedienst.

Kortom, het zit allemaal onvoorstelbaar tegen. Een trend die zich al het hele jaar voortzet en waarvan we hopen dat er nou eens een einde aan komt. Dit zijn van die perioden waar je soms helemaal moedeloos van word en het maar het beste is om stomweg af te wachten tot de tegenwind gaat liggen.
Maar, don't worry. Gelukkig zijn we allemaal gemotiveerd, ervaren en flexibel genoeg om ermee om te kunnen gaan. We vinden deze band en muziek gewoon te leuk om de spreekwoordelijke koppies te laten hangen.
Let maar op: Onze kansen keren nog wel.

Dus! Om toch weer met een klein lichtpuntje te eindigen: begin volgende week duiken we de studio in. Nog net voor de vakantieperiode zullen we ons drie dagen -als vanouds- in het zweet werken om een aantal nummers (in ieder geval drie, misschien meer) op de digitale schijf te knallen. Zodat we hopelijk jullie en onszelf voor het eerst sinds 1991 weer blij kunnen maken met een aantal onvervalste, pure Signs-nummers in de beste Progressive Rock-traditie met hier en daar een paar aardige verrassingen.
PROG ON!

(P.S. Ik heb me voorgenomen om de aankomende tijd ook weer iets vaker te bloggen, ik heb nog steeds een paar foto's liggen en we zullen zowieso uitvoerig verslag doen van onze studio-avonturen.
More to come...)

++++++

:: Donderdag, 27 mei, Hans - Alweer een tijd geen update, en alweer om de inmiddels bekende reden: we zaten weer eens in het buitenland. Ron en Bert zaten allebei ergens in Duitsland (geloof ik, we weten tegenwoordig niet eens meer waar iedereen uithangt) en ik was op vakantie in Noorwegen.
Nou ja, vakantie?
Ik heb zelden zulk zwaar werk verzet als de afgelopen week.
Mijn schoonvader kwam namelijk een paar jaar geleden op het lumineuze idee om op het kleine eiland Hovdevåg tussen de Noorse fjorden te gaan wonen en daar een schapenfarm te gaan runnen.
Hopeloos stadsmens als ik ben, stond ik eigenlijk nooit echt te popelen om er eens te gaan kijken, maar uiteindelijk besloot ik de stap maar eens te wagen. En bovendien kon hij best wat hulp gebruiken, zo bleek. Wat er op neerkwam dat ik schapen heb gevangen, ingeënt en een paar keer een kilometerslange bergwandeling over rotsachtige, dan wel modderige, moerassige paadjes heb moeten maken om de beesten van de ene kant van het eiland naar de andere kant te verhuizen.
Denk aan Lord Of The Rings, en je begrijpt een beetje hoe het er daar ongeveer uitziet.
En dat alles bij een temperatuur van een graadje of 8, koude zeewind en een constante, druilerige regen.
En guess what?
Ik heb me bijzonder vermaakt! Beetje paardrijden tussendoor, beetje vissen en op de laatste avond per vissersbootje (een tocht van anderhalf uur tussen de fjorden en rotsen) naar het dichtsbijzijnde stadje om een klassiek concert van Tchaikovsky en Rachmaninov bij te wonen.
En dat alles op een dieet van zelfgevangen vis en krab, weggespoeld met zelfgestookte rode wijn.
Kortom; Ik voel me een ander mens! Al was het alleen al vanwege de spierpijn...

Tijd voor some rock 'n roll, zou ik zeggen.

Signs, dus. Deze week gaan we nog wat nummers doornemen en, let op, als het een beetje meezit gaan we volgende week dan eindelijk iets opnemen. Het enige dat ons nu eigenlijk nog tegenhoud is een nieuw nummer van Ron, dat tijdens de laatste oefening zo goed klonk dat we ook dat nummer heel graag zouden vast leggen. Alleen is het probleem dat het op dit moment nog niet af is. Maar we gaan er mee aan de slag en het is 100% zeker dat we in juni de studio in duiken voor een aantal live-opnames.
Hou de site in de gaten de aankomende weken.

++++++

:: Donderdag, 6 mei, Hans - Goed optreden, afgelopen vrijdag. Ondanks de tamelijk spartaanse backline en de, laten we zeggen, onwillige geluidsman waren we het er allevier over eens dat we lekker hadden gespeeld. Lang geleden dat we met Signs in een rokerige, zweterige kroeg (nou ja, Poolhall) hadden gestaan.
Natuurlijk hielp het dat de zaal erg goed gevuld was (ik schat zo'n 200 man vrienden, bekenden en -opvallend veel- onbekenden) en onze muziek ook nog eens boven verwachting gewaardeerd werd door de aanwezigen.
De nazit (gratis bier en leuke bands) liep uit tot in de kleine uurtjes en toen we de volgende dag (met bonkende koppies) van de zaaleigenaar te horen kregen dat ook hij zeer tevreden was (lees: Bieromzet!) en ons vroeg om binnenkort nog een optreden te doen (lees: Lucratiever!), mogen we wel stellen dat Koninginnedag voor Signs zeer geslaagd was. Hadden we eerlijk gezegd ook wel weer even nodig!

We hebben trouwens een aantal foto's van het optreden hier geplaatst. Met dank aan The Amazing Miriam Vos.

P.S. Afgelopen dinsdag was Marcel jarig. Feestje dus, met veel bier en Ouzo en afgesloten met de film Spinal Tap. Kortom; Lachen! Maar het hoogtepunt was wel Marcel's verzameling oude (en mij onbekende) Signs-foto's. Een aantal meer dan de moeite waard om op de site te plaatsen. Wordt binnenkort dus vervolgd...

 

++++++

 

:: Dinsdag, 20 april, Hans - Signs op koninginnedag!
Yep, we gaan voor het eerst sinds tien maanden weer optreden. Voor ons net zo onverwachts als voor jullie, denk ik. We hadden niets gepland, maar vorige week lag er plotseling een mailtje in onze
virtuele brievenbus met de vraag of we zin hadden om op het Koninginnedag-festival van Superpool te spelen.

Nou... Ja, dus!

Gezien onze ervaringen met het Superpool-podium in het verleden, leek het ons een aantrekkelijk voorstel. We waren wel weer eens toe aan een gig en toen we te horen kregen dat we ons geen enkele zorgen hoefden te maken over onze bierrekening was de spreekwoordelijke kogel al snel door de spreekwoordelijke kerk ;-)

Optreden dus.
Hoe ging dat ook al weer? We zijn met z'n vieren de afgelopen week druk bezig geweest met het samenstellen en oefenen van een set. Een aantal nieuwe nummers, aangevuld met een paar gouwe ouwe. In totaal zullen we ongeveer een uur spelen.
Naast ons illustere collectief zullen er op vrijdag 30 april zo'n negen à tien bands spelen, waaronder Oblivian, The Rockies, Orson en Boilersuit. Tot mijn schande moet ik eerlijk bekennen dat ik de meeste bands niet ken, maar gezien het kleurrijke gezelschap dat gisteravond de band-meeting bijwoonde kon het wel eens een gevarieerd en interessant festivalletje worden. Punk, grunge, pop, alternative rock, van alles wat.
En, voor de liefhebbers: Er is ook nog een Barbeque!

Oh ja: Superpool bevindt zich in de Koningstraat te Den Helder. Het festival is gratis toegankelijk en de eerste band zal om 14:00 beginnen.

Signs speelt 's avonds om 22:00.

We hopen natuurlijk dat jullie allemaal langskomen om samen op gepaste wijze de verjaring van onze vorstin te vieren.
Wij hebben er in ieder geval zin an.

++++++

:: Maandag, 5 april, Hans - HALLOOOOOO! Zijn we er nog?

Jazeker!
Maar helaas het oude verhaal: te druk met andere dringende zaken om de website bij te houden. En, om heel eelijk te zijn, hadden we simpelweg ook erg weinig nieuws te melden. Het lijkt alsof we de afgelopen maanden alleen maar bezig zijn geweest met reizen. Trips naar Curaçao, de VS, Engeland, Duitsland of gewoon de Buurt Super: we reizen wat af met z'n vieren.

Gelukkig oefenen en plannen we tussendoor (als we de kans krijgen) ook echt nog wel.
En ja: we gaan binnenkort een aantal nummers opnemen.
We weten inmiddels al Wat, Hoe en Waar, de vraag is alleen: Wanneer precies. Als we allemaal kunnen, dus. Het lijkt er op (sprak hij voorzichtig) dat het deze maand nog gaat gebeuren.

Tussen alle bedrijven door gelukkig nog steeds belangstelling uit binnen- en buitenland, trouwens. CD-bestellingen, maar bijvoorbeeld ook onlangs een mailtje van degene die ons in een ver, grijs verleden probeerde bij een nederlandse platenmaatschappij onder te brengen. Wat toen trouwens op het allerlaatste moment afketste. Zeker niet zijn schuld, maar Oud Zeer, wat U zegt! ;-)
Desalniettemin: erg leuk om weer van hem te horen. En het gekke is dat hij ons op het spoor is gekomen via een kennis in Brazilie, of all places.


Ik kreeg ook wat mailtjes van mensen die het was opgevallen dat de site de afgelopen tijd (kortstondig) niet bereikbaar was. Kan kloppen. We zijn onlangs naar een andere webhost verhuist en dat ging helaas niet zonder de spreekwoordelijke slag of stoot. Vraag me niet waarom precies, maar de site is twee keer offline geweest.
In ieder geval lijkt het probleem nu definitief opgelost.

Kortom: we zijn er nog en we proberen er alles aan te doen om tijd voor de band vrij te maken, maar de afgelopen tijd was dat gewoon verdomd moeilijk.
Bedankt dus, voor het geduld.


++++++
 

:: Vrijdag, 27 februari, Marcel - En wat vliegt de tijd…. Al ruim twee weken na de vorige blog, maar gebeurt er dan nog wel wat?
Ja en nee. Het repeteren heeft op de afgelopen maanden geen repeterende regelmaat (al is dat bij een band als 5igns vaak al niet het geval met wisselende maten en zo. ;-) ) Het moet niet te saai gaan worden natuurlijk. Maar er zit schot in. Met globetrotters als Hans, Ron en Bert ben ik eigenlijk redelijk honkvast, en stiekem benijd ik ze wel. (oh nee, stiekem is het nu niet meer). Ach, ik troost me met de gedachte dat ze de internationale contacten willen verstevigen.

Oh ja, en m’n lijden wordt ook verzacht door mijn nieuwe speeltje. Nee, geen levensgrote pop voor vunzige doeleinden, maar een latest and greatest sampler, Voor onze muziek denk ik wel een aanvulling. Het is alleen een hels karwei om de hedendaagse apparatuur zodanig te koppelen dat er een bevredigend resultaat uit rolt (LEES: het is een kl…klus) Na dagen van aansluiten, loskoppelen, koffie intappen, aansluiten, schelden op de PC, handleiding 1 lezen, haren uittrekken, loskoppelen, audioversterker opblazen, handleiding 2 lezen, NOG harder schelden, krijg ik het na de derde handleiding nu een BEETJE door. Alleen JAMMER dat ik handleiding vier nog niet heb (de belangrijkste, want zo’n midi-doos die alles voor je doet is handig, MITS je weet hoe dat kreng werkt). Ik vind het altijd geweldig om aan/op zoveel mogelijk knopjes te draaien/drukken, maar wanneer er binaire codes ingevoerd moeten worden houdt het bij mij toch ECHT op? Misschien een item voor Peter Jackson: Lord of the midi-ring: the search for HEXA-codes!!! (hmmm, verheug me nu al op de DVD).
Anyway
, genoeg uit te vinden dus. Ik ben inmiddels wel zo ver dat als ik op knopje 1 druk, er spontaan bij mijn sampler (voor de kenners een AKAI Z8) het een en ander verspringt en er ook nog geluid uit komt. Vaak ook nog de goeie trouwens, maar nog niet altijd. In ieder geval voor knopje 2 en 3 geldt hetzelfde. Three down, 50 to go.


Which
reminds me… Ik kan hier thuis knopjes blijven programmeren, maar wat merken jullie daarvan? Helemaal NIETS, tenminste de eerste weken nog niet. MAAAAR, zodra Ron terug is uit eehhhh Curaçao toch? Gaan we flink aan de gang om teen en tander te gaan opnemen. Tot die tijd, lijdt met ons mee, we zijn er nog steeds. Wat zeg ik? Probeer ons maar ’s weg te krijgen.

++++++

:: Woensdag, 11 februari, Hans - Hoogste tijd voor een update. De reden voor onze afwezigheid is dat we aan het globetrotten waren geslagen. Zo zit Ron op dit moment ergens in Plymouth, Engeland voor z'n werk en ben ikzelf net terug uit Californië.

Mijn broer Frank woont al een tijdje in Los Angeles en nodigde me uit om langs te komen. Ja, en dan zeg je geen nee natuurlijk. Als in Nederland de ijkoude regen tegen de ruiten striemt, dan is het vooruitzicht op een vakantie onder de palmbomen van zonnig Californië wel heel aantrekkelijk.

En het was een geweldige ervaring. Lekker rondscheuren in Frank's Porsche Boxster door Los Angeles, Hollywood, Malibu en Beverly Hills, maar zeker ook de reis met de Jeep dwars door de Mohave-woestijn van Nevada en Arizona die uiteindelijk eindigde in een stripclub in Las Vegas.
kortom, interessante reis.
Say no more...

Laten we het over Signs hebben. Deze week gaan we weer aan de slag. Ron heeft een nieuw nummer geschreven dat alles in zich lijkt te hebben om een nieuwe Signs-classic te worden. En we gaan verder met het uitwerken van de nummers zodat we helemaal voorbereid zijn om op te gaan nemen.

Verder zijn we nog steeds bezig met een aantal interessante optredens, maar helaas kunnen we er nog steeds niets concreets over zeggen. Behalve dat we waarschijnlijk ook dit jaar op de Dag van de Muziek zullen spelen. De preciese datum weet ik even niet, ik denk begin juni.

Tot zover. Dan ga ik nu fijn verder met het verwerken van een enorme jetlag.

++++++

:: Woensdag, 14 januari, Hans -Sommigen van jullie zullen gemerkt hebben dat mijn link (zie vorige Blog) naar Ron's Wango Tango-site slechts leidde naar een lege pagina. Toevallig was Ron net bezig met een verhuizing en een update van zijn site (en dat werd ook wel eens tijd ;-)

Dus zodoende.Typisch geval van bad timing.

In ieder geval is de nieuwe site heel mooi geworden en lijkt het er op dat alles nu werkt. Dus inclusief de multicolor strat.

Maar -nog veel belangrijker- de gehele Signs backcatalogue staat nu ONLINE!
Alles wat wij van Signs ooit in ons -soms ietwat gestoorde- breinen haalden en nodig vonden om op te nemen is op de Wango Tango site terug te vinden. En dan bedoel ik ook alles!
Bijzonder goed nieuws lijkt me, vooral voor degenen die al tijden geleden om cd's vroegen en daar nu nog steeds tevergeefs op zitten te wachten. Natuurlijk zijn het enigszins gecomprimeerde MP3's, maar het klinkt heel behoorlijk, zeker ook gezien de primitieve technische omstandigheden waaronder we dat alles hebben vast moeten leggen destijds.
Mocht iemand toch per sé de cd's willen hebben, neem dan opnieuw even contact met mij of de een van de andere Signtists.

Bovendien moet ik zeggen, dit archief is ook leuk voor mezelf. Eindelijk is alles op een geordende manier terug te vinden. En te beluisteren. Sommige dingen hoorde ik zelfs voor het eerst sinds jaren terug. Natuurlijk heb ik alles wel ergens op een cd staan, maar ik ben vaak te lui om het op te zoeken en luister zowieso zelden of nooit oude opnames terug.
En ja, wat zal ik er van zeggen? Sommige dingen zou ik nu...ehm... anders doen, om het maar eufemistisch uit te drukken. En dan heb ik het uiteraard alleen over mijn eigen bijdragen. 'I'd buy the guy a beer, but I wouldn't loan him any money", zoals een van mijn favoriete schrijvers zijn eigen artistieke 'ik' van vroeger omschreef.

Gelukkig vind ik een heleboel andere (gezamelijke) dingen nog steeds geweldig, wonderschoon, gedurfd, ronduit waanzinnig en hier en daar zelfs enigszins... ontroerend.

Maar trots ben ik op alles, eigenlijk.

En tegelijkertijd, dit alles beluisterend, krijg ik een enorme zin om nieuwe dingen te gaan vastleggen. Iets wat we in de nabije toekomst zeker ook zullen doen en waar we op dit moment al hard over brainstormen. Binnenkort meer dus daarover.

Hoe dan ook, vanaf nu kan iedereen het 'oude werk' allemaal zelf beluisteren.
Voor het gemak heb ik hier de directe links naar de Signs-opnames:

Chimera (1989)
Square Circles (1990)
Privare Eyes (1991)

Je kunt ze natuurlijk ook gewoon via www.wangotango.nl bezoeken.
Er staat verder ook nog genoeg interessants op, zou ik zeggen.
Check it out and have fun!

++++++

:: Woensdag, 7 januari, Hans - Belofte maakt schuld. Aangezien ik al een tijdje geleden beloofd had wat plaatjes te posten en om het nieuwe jaar goed te beginnen:

1. Voor het eerst meedogenloos op de gevoelige plaat vastgelegd: Ron's zangkunsten.

Op het inmiddels befaamde  scheepsbandconcours werd het publiek dan eindelijk getracteerd op de zoetgevooisde stemklanken van Ron. Over wat hij nou precies zong lopen de meningen uiteen. Sommigen houden het op Rammstein-achtige duitstalige one-liners, anderen op Hans Teeuwen quotes. Indrukwekkend was het zeker!

Hulde!


(met dank aan Bockie en JP voor foto en bijschrift)



2. Omdat ie zo mooi is: Ron's zelfgemulticolorde strat.


 

Samen met Paul is Ron weken bezig geweest met schuurmiddelen, lakbehandelingen, verfbaden, chemische bestrijdingsmiddelen en wat al niet.
Maar het resultaat is er wel naar. Geloof me: het is echt heel mooi geworden.

Ik heb het sterke vermoeden dat er binnenkort meer van de gitaar te zien zal zijn op Ron's eigen Wango Tango site.




3. Ja, en dit moet uiteindelijk de Signs-mobiel worden -als ik Paul tenminste goed begrepen heb...



Een oude Mini waar uiteindelijk een monsterachtige 170 pk Calibra motor ingezet gaat worden. Mmmm.
Als dat maar goed afloopt. We houden jullie vanzelfsprekend op de hoogte.



4. En dan tenslotte het meest opmerkelijke nieuws: Wango Tango
 
krijgt eindelijk de erkenning die het verdient.


Niemand minder dan Jamai en zijn fans beslisten voor eens en voor altijd.


We kunnen niet wachten op de single.

 

 

 


P.S. Voor ik het vergeet: deze site heeft alweer een award gewonnen!
En niet zo maar een, neen, the 2003 AWARD OF TRIUMPH nog wel!



" You should consider this both a great honour and a testament
to your good taste and superior webdesign skills",
schreven ze erbij.


Het is maar dat u het weet. Wij zijn er hoe dan ook blij mee.

BLOG 2003 Archief

BLOG 2005

++++++